Што да дамоўна-прававога афармлення асобных прылад эканамічнага механізму раззбраення, то да цяперашняга часу няма пакуль колькі-небудзь важкіх міжнародных дамоў і дакументаў, прысвечаных гэтым пытанням. Выключэнне складаюць, мабыць, толькі заключны дакумент Міжнароднай канферэнцыі ААН па ўзаемасувязі паміж раззбраеннем і развіццём, заключны дакумент першай спецсесіі Генеральнай Асамблеі ААН па раззбраенні (1978 г.), асобныя рэзалюцыі розных органаў ААН. Такім чынам, казаць пра існаванне нароўні з істытуцыянальнай асновай эканамічнага механізму раззбраення таксама і неабходнай яму дамоўна-прававой базы пакуль нельга.

Такім чынам, эканамічны механізм раззбраення па сваёй грамадска-палітычнай значнасці выходзіць за межы простай сукупнасці рычагоў і прылад, якія дазваляюць перавесці сучасную сусветную гаспадарку на немилитаризованный шлях развіцця, але можа прадвызначыць глыбокія змены ў дыпламатычнай практыцы, ваенных дактрынах, выяве палітычнага і эканамічнага мыслення. Улік магчымых наступстваў яго функцыянавання ў практычнай дзейнасці расійскай эканамічнай дыпламатыі дазволіў бы зарыентаваць высілкі ў вобласці эканомікі раззбраення, якія прадпрымаюцца ўсярэдзіне краіны, на сусветны рынак, забяспечыўшы тым самым вялікую замежнаэканамічную адкрытасць расійскай гаспадаркі сусветнаму.