Адначасова з аб'явай агульнадзяржаўнай праграмы матэрыяльнага стымулявання рэпатрыяцыі вяліся двухбаковыя міждзяржаўныя перамовы з краінамі - пастаўшчыкамі працоўнай сілы пра дадатковыя меры па скарачэнні ў краіне колькасці вызначаных нацыянальных груп працаўнікоў. У выніку перамоў з Алжырам яшчэ ў 1978 году быў паменшаны з пяці гадоў да аднаго года тэрмін дзеяння дакументаў, якія дазваляюць пражыванне алжырцаў у Францыі. Па дамове паміж Францыяй і Алжырам, падпісанаму 18 верасня 1980 г., якое дзейнічала да канца 1983 гады, для алжырскіх працоўных прапанаваліся тры выгляду палёгак пры вяртанні на радзіму: матэрыяльныя выплаты, падаванне прафесійнай падрыхтоўкі, аказанне дапамогі ў стварэнні дробных прадпрыемстваў.

Па-першае, адмысловыя прэміі за вяртанне распаўсюджваюцца толькі на працавальных грамадзян алжырскай нацыянальнасці; жонкі атрымалі права на матэрыяльныя выплаты толькі пры наяўнасці дазволаў на занятак працоўнай дзейнасцю. Па-другое, фінансавае кампенсаванне выплачваецца алжырцам старэй 16 гадоў. Абавязковай умовай з'яўляецца вяртанне дакументаў у адмысловыя службы да ад'езду з краіны. Сума выплат складае чатырохмесячную сярэднюю заработную плату і дасягае 16-17 тыс. франкаў. Другі шлях меркаваў магчымасць атрымання алжырскімі працоўнымі прафпадрыхтоўкі, якая праводзіцца або на саміх прадпрыемствах, або ў дзяржаўных цэнтрах профобразования. Для таго каб лепш улічыць спецыфіку бягучых запатрабаванняў эканомікі краіны паходжання, частка навучання алжырцы праходзяць на радзіме. Так, паводле якая склалася практыкі, на працягу першага года яно цалкам ажыццяўляецца ў Францыі, на працягу другога года палова заняткаў вядзецца ў Алжыры, а трэці год асноўная частка навучання праводзіцца на радзіме. Трэці выгляд дапамогі алжырскім грамадзянам, змешчаным у Францыі, прадугледжваў аказанне садзейнічання ў стварэнні ў Алжыры рамесных ці дробных прамысловых прадпрыемстваў. У гэтым выпадку Францыя прапанавала пазыкі з палёгкавымі адсоткамі для куплі ў яе неабходных матэрыялаў, а Алжыр падаваў мытныя і падатковыя палёгкі. Сярод гэтых трох магчымых шляхоў вяртання алжырцаў на радзіму асноўная частка скарысталася фінансавымі выплатамі, толькі 23 чалавека - прафпадрыхтоўкай, і ніводны алжырац не з'ехаў з краіны ў рамках дапамогі ў стварэнні прадпрыемстваў. У выніку прыняцця гэтых мер 23,7 тыс. алжырскіх працоўных атрымалі матэрыяльную дапамогу і ў агульнай складанасці 50 тыс. алжырцаў пакінулі Францыю.