Большасць навукоўцаў-сацыёлагаў Аўстраліі лічаць, што ўрадавая квота па прыёме імігрантаў (у 1990 г.- 126 тыс.) была занадта вялікая і яе можна скараціць да 100 ці нават 50 тыс. у год. Прыхільнікі абмежавання прытоку замежнікаў у пацверджанне сваіх довадаў высылаюцца таксама на дэмаграфічны бум у Аўстраліі: насельніцтва штогод павялічваецца амаль на 2%.

Пад уплывам гэтых фактараў урад Аўстраліі мае намер істотна ўзмацніць жорсткасць практыку адбору ахвотнікаў прыехаць у гэту краіну на сталае ці часавае жыхарства і будаваць сваю іміграцыйную палітыку галоўным чынам на эканамічных разліках. Правам пераважнага ўезду ў краіну будуць усё шырэй карыстацца адораныя, таленавітыя людзі, у тым ліку перспектыўныя навукоўцы, дзеячы мастацтваў і інш.

Побач брытанскіх даследчых цэнтраў па замове ўрада праводзяцца даследаванні адносна магчымай абароны інтарэсаў краіны ад які чакаецца масавага прытоку імігрантаў з Паўночнай Афрыкі, Усходняй Еўропы і краін СНД. Гэты прыток, па разліках ангельцаў, на працягу некалькіх гадоў можа дасягнуць 5 млн. чалавек і спарадзіць буйныя сацыяльна-эканамічныя праблемы, у сувязі з чым уезд павінен быць заканадаўча абмежаваны.

Не маючы ў сілу шэрагу чыннікаў магчымасці прыняць у сябе ўсіх эмігрантаў з краін СНД, першым чынам Расіі, ахвотнікаў заехаць у краіны Захаду, ва ўрадавых кругах выношваюцца ідэі стрымаць гэты струмень, унесці адпаведныя карэктывы ў візавую палітыку ў бок яе ўзмацнення жорсткасці. Бон рэзка ўзмацніў жорсткасць правілы падавання сховішча на тэрыторыі Нямеччыны. Судам прадпісана рэзка скараціць тэрміны разгляду спраў 'прышэльцаў' - да шасці тыдняў. Права застацца ў Нямеччыне атрымаюць толькі тыя нешматлікія, каго на радзіме сапраўды пераследваюць за палітычныя ці рэлігійныя перакананні. Усіх астатніх будуць высылаць зваротна без прамаруджання. Новае становішча набыло моц з 1 студзеня 1992 г.