РАСІЙСКАЕ ЗАКАНАДАЎСТВА І ПРАЦОЎНАЯ МІГРАЦЫЯ

Прыняты ў ліпені 1991 гады закон 'Пра занятасць насельніцтва ў РСФСР' усталяваў права грамадзян Расіі на ажыццяўленне прафесійнай дзейнасці за мяжой. Больш таго, артыкул 10 гэтага закона кажа пра права грамадзян на самастойны пошук працы і на працаўладкаванне за мяжой. Зразумела, права пошуку павінна ўзгадняцца з нацыянальнымі працэдурамі працаўладкавання. Па заканадаўстве шэрагу краін, у прыватнасці ЗША, ФРГ, Скандынаўскіх і іншых дзяржаў, забараняецца ўладкоўвацца на працу тварам, якія прыехалі па прыватным запрашэнні, ці турыстам. Падставай для прылады на працу ў гэтых краінах можа быць толькі загадзя аформлены працоўны кантракт, атрыманы расійскім грамадзянінам у адпаведнасці з заканадаўствам і ў парадку, усталяваным у вышэйназваных краінах. Парушэнне нацыянальных працэдур багата наступствамі адміністрацыйнага і крымінальнага характару, аж да дэпартацыі з краіны знаходжання.

Апроч закона 'Пра занятасць насельніцтва ў РСФСР' прававую аснову для вольнага перасоўвання і вольнага выбару працы складае таксама Дэкларацыя мае рацыю і воляў чалавека і грамадзяніна, прынятая Вярхоўнай Радай РСФСР 22 лістапада 1991 г. (ст. 12 і 23).

Міжнародна-прававую аснову для вонкавай працоўнай міграцыі складаюць Усеагульная дэкларацыя праў чалавека ад 10 снежня 1948 г., Міжнародны пакт пра грамадзянскія і палітычныя правы ад 16 снежня 1966 г.. Заключны акт Нарады па бяспецы і супрацоўніцтву ў Еўропе - СБСЕ (1 жніўня 1975 г.). Выніковы дакумент Венскай сустрэчы 1986 гады прадстаўнікоў дзяржаў - удзельнікаў СБСЕ, рэкамендацыі і канвенцыі Міжнароднай арганізацыі працы пра вонкавую працоўную міграцыю і становішчы працаўнікоў-мігрантаў, а таксама Канвенцыя ААН пра абарону мае рацыю ўсіх працаўнікоў-мігрантаў і чальцоў іх сем'яў.

Працоўная міграцыя з'яўляецца звычайнай з'явай жыцця міжнароднай супольнасці. Яна ажыццяўляецца ў цывілізаваных формах на аснове выканання нацыянальнага заканадаўства і міжнародных нарматыўных актаў. З дэмакратызацыяй і адкрытасцю расійскага грамадства ў грамадзян Расіі з'яўляецца магчымасць удзельнічаць і ў вонкавай працоўнай міграцыі. На якім фоне яна ажыццявіцца?

Асноўныя дэмаграфічныя паказчыкі па Расіі наступныя: колькасць насельніцтва Расіі да пачатку 1992 года склала 148,8 млн. чалавек і павялічылася ў параўнанні з 1990 годам на 250 тыс. Пры гэтым колькасць працоўных рэсурсаў засталася на ранейшым узроўні і склала 86,8 млн. чалавек, ці 60% усяго насельніцтва.

У 1991 году ў народнай гаспадарцы і на вучобе з адрывам ад вытворчасці было занята 79,2 млн. чалавек (91,2% працоўных рэсурсаў). У недзяржаўным сектары працавала 17 млн. чалавек (23%). У краіне мелася больш 40 млн. кваліфікаваных працоўных, каля 6 млн. калгаснікаў, звыш 17 млн. адмыслоўцаў і т. д.

Вывучэнне грамадскай думкі выявіла непасрэдную гатовасць да выезду з Расіі па працоўных матывах каля 1,5 млн. чалавек; 4-5 млн. чалавек разглядаюць магчымасць выехаць на працу за мяжу.

Падпадзелы гэтай старонкі:

Часткі