Вы знаходзіцеся: РАСІЙСКАЕ ЗАКАНАДАЎСТВА І ПРАЦОЎНАЯ МІГРАЦЫЯ
Другая дамова - 'Пра занятасць твараў, якія працуюць па найманні, з мэтай падвышэння іх прафесійных і моўных ведаў (дамова пра занятасць госцевых працаўнікоў)' - прадугледжвае штогадовы ўзаемны абмен 2 тыс. працаўнікоў розных прафесій ва ўзросце ад 18 да 40 гадоў. Іх аплата і іншыя ўмовы працы, а таксама медыцынскае абслугоўванне павінны вызначацца дамовамі і прававымі становішчамі абодвух бакоў. Гэта будзе своеасаблівая стажыроўка ў прафесійнай якасці і ў мове. Дамовы з Нямеччынай падпісаны ўлетку 1993 гады.
Падпісана дамова пра супрацоўніцтва ў сацыяльна-працоўнай сферы з Вялікабрытаніяй, аналагічная дамова, а таксама і дамова пра абмен стажорамі з Фінляндыяй. Прапанаваны праекты адпаведных дамоў такім краінам, як Аўстрыя, Данія, Нарвегія, Францыя. Папярэднія перамовы праведзены з Кувейтам. Ёсць прапановы з Венесуэлы і Аргентыны. Нажаль, пасоўванне расійскіх прапаноў ідзе пры неспрыяльнай кан'юнктуры на міжнародным рынку працы, які характарызуецца высокім узроўнем беспрацоўя, перанасычанасцю запатрабавання ў імігрантах.
Тым не менш нават у гэтых умовах да расійскіх прапаноў выяўляецца разуменне, хоць лічбы па прыёме мігрантаў сціплыя. Па краінах імігрантаў - ЗША, Ізраіль - працоўная квота 'з'ядаецца' масавым выездам на сталае жыхарства, хоць, напрыклад, у 1991 году адзначалася скарачэнне выезду ў Ізраіль з 61 да 40 тыс. чалавек, у Грэцыю - з 4 да 2 тыс. Відавочна гэта злучана і з вастрынёй праблемы працаўладкавання. Выезд на сталае жыхарства ў ФРГ захаваўся на ўзроўні 33 тыс. чалавек. Значна павялічыўся выезд у ЗША - з 2,3 да 11 тыс. чалавек. У цэлым па Расіі выезд скараціўся са 104 тыс. у 1990 году да 90 тыс. чалавек у 1991 году. Улічваючы, што эміграцыя ўсёткі значная, калі апераваць маштабамі былога СССР, то выезд за мяжу ў апошнія два гады складаў ужо 430-450 тыс. чалавек, і разумеючы, што ў выпадку эміграцыі гаворка ідзе не ў апошнюю чаргу пра працу за мяжой, 'чыстая' працоўная міграцыя будзе складаць дзясяткі тысяч людзей, але не сотні тысяч і не мільёны, пра магчымасць чаго так доўга гаварылася ў нашым і заходнім друку.
|