Скарачэнне ваенных выдаткаў азначае зніжэнне аб'ёмаў дзяржаўнага ваеннага спажывання і звужэнне маштабаў рэгулёўнага дзяржавай рынка. З іншага боку, яно азначае з'яўленне ў распараджэнні дзяржавы дадатковых фінансавых сродкаў, якія могуць стаць крыніцай новых капіталаўкладанняў у грамадзянскія галіны, і ўзнікненне аб'ектыўных магчымасцяў зніжэння памераў падаткаў, што павялічыць пакупную здольнасць насельніцтва і плацежаздольны попыт у цэлым.

Памяншэнне ваеннага спажывання без адпаведных кампенсацыйных мер можа прывесці да сур'ёзных сацыяльна-эканамічных дыспрапорцый, злучаным са скарачэннем загрузкі вытворчых магутнасцяў, масавымі звальненнямі, паслабленнем агульнай сістэмы дзяржаўнага рэгулявання эканомікі і г.д. Таму скарачэнне дзяржаўнага ваеннага спажывання мэтазгодна кампенсаваць нарошчваннем дзяржаўнага грамадзянскага спажывання. Прыярытэтнаму фінансаванню за кошт зэканомленых сродкаў маглі б падлягаць тыя галіны і кірункі развіцця, у стымуляванні якіх дадзеная дзяржава зацікаўлена ў першую чаргу.

Укараненне сістэмы дзяржаўных грамадзянскіх закупаў карэнным чынам зменіць сацыяльную арыентацыю дзяржаўнага рынка, стымулюе дыверсіфікаванне ваеннага сектара ў бок павелічэння ўдзельнай вагі грамадзянскіх галін. У выніку на змену прадукцыйнаму спажыванню пры вырабе ваеннай прадукцыі прыйдзе падобнае па сваёй структуры спажыванне, злучанае з вытворчасцю прадукцыі мірнага прызначэння.