Паводле розных крыніц, ад 50 да 100 тыс. турэцкіх працоўных, змешчаных у ФРГ, набылі акцыі гэтых кампаній. Па дадзеных 1977 гады, з дапамогай 128 сумесных турэцка-заходнегерманскіх кампаній у Турцыі было створана 28 фірмаў, на якіх было занята каля 2,5 тыс. человек18. Па дадзеных справаздачы СОПЕМИ за 1982 год, у розных абласцях турэцкай эканомікі функцыянавала 140 фірмаў, на якіх было створана 34 тыс. працоўных месцаў. Колькасць ремигрантов, занятых на гэтых фірмах, ацэньвалася ў 2,4 тыс. человек19. Па адзнаках заходніх даследнікаў, арганізацыя СП высілкамі краін - спажыўцоў і пастаўшчыкоў працоўнай сілы не выканала пастаўленых задач. Іх функцыянаванне не прывяло ні да стварэння значнага ліку новых працоўных месцаў, ні да масавай рэпатрыяцыі турэцкіх грамадзян з ФРГ.

У Нідэрландах у 1974 году таксама быў распрацаваны дзяржаўны праект, разлічаны на стымуляванне ад'езду замежнікаў з краіны і забеспячэнне іх занятасцю на радзіме, які атрымаў назву 'REMPLOD' ('Рэінтэграцыя працоўных-мігрантаў і забеспячэнне магчымасцяў нацыянальнага развіцця'). Праект прадугледжваў падаванне крэдытаў працоўным-мігрантам, якія жадаюць адкрыць уласныя дробныя прадпрыемствы на радзіме. У 1977 году ўрад Нідэрландаў падпісвае дамова (аналагічнае турэцка-заходнегерманскаму) з Югаславіяй і берэт на сябе фінансаванне праекта. Акрамя таго, у ёй быў створаны адмысловы фонд для фінансавання занятасці ў эканамічна адсталых раёнах масавай эміграцыі. Ён адбіраў інвестыцыйныя праграмы, якія павінны фінансавацца за кошт сродкаў абедзвюх краін. У 1978 году ўрад Нідэрландаў падало фінансавую дапамогу ў памеры 6 млн. гульдэнаў на ажыццяўленне ў Югаславіі двух інвестыцыйных праектаў. У 1980-1981 гадах фонд адабраў каля 50 праектаў, і ў апошнія гады робяцца спробы забеспячэння межстрановои кааперацыі для іх выканання.