У канчатковым рахунку ўстане пытанне пра распрацоўку ўмоў часавай працы ў дзяржавах былога СССР, у тым ліку блока праблем сацыяльнай, прававой абароны мігрантаў. Дадатным фактарам сталі прыняцце і ўдзел у агульнаеўрапейскім працэсе СБСЕ прыбалтыйскіх рэспубалік і ўсіх дзяржаў СНД. Тым самым прынцыпы і абавязанні СБСЕ, як і іншыя міжнародныя нормы, павінны распаўсюджвацца на сацыяльна-працоўную сферу і апытанні працаўнікоў-мігрантаў у краіны СНД.

Важным уяўляецца разгляд пытання пра ратыфікацыю міжнародных канвенцый, якія рэгулююць праблемы занятасці і абароны мае рацыю працаўнікоў-мігрантаў, у тым ліку адпаведных канвенцый МАНТАЧ і Канвенцыі ААН пра абарону мае рацыю ўсіх працаўнікоў-мігрантаў і чальцоў іх сем'яў.

Неабходна таксама разгледзець расійскае заканадаўства ў часткі нарматыўна-прававой базы, якая рэгулюе парадак і ўмовы выезду грамадзян за мяжу для прафесійнай дзейнасці, эканамічныя, жыллёвыя, маёмасныя, шлюбна-сямейныя і іншыя пытанні з улікам стварэння ўсіх умоў для рэалізацыі права грамадзян для прафесійнай дзейнасці за мяжой.

Можна сказаць, што з развіццём вонкавай працоўнай міграцыі магчымасці нашых консульскіх прадстаўніцтваў па абслугоўванні расійскіх грамадзян апынуцца недастатковымі і запатрабуецца або пашырэнне функцый існых загранучреждений МЗС РФ, або ўводзіны пасад аташэ па працы і юрысконсультаў па праблемах працавальных за мяжой грамадзян, а ў краінах найболей значнага прыёму працоўнай сілы з Расіі - адмысловых прадстаўніцтваў. Як у любым экспарце, шмат будзе залежаць ад якасці, ад маркі, ад добрай рэпутацыі расійскіх працаўнікоў-мігрантаў. На перападрыхтоўку грамадзян да працы з улікам усіх гэтых фактараў накіравана праца міністэрства працы Расіі, з такой задачы павінны зыходзіць расійскія пасродніцкія арганізацыі і агенцтвы. Мэта ўсіх вышэйназваных мерапрыемстваў - забяспечыць цывілізаваныя формы выезду нашых грамадзян на працу за мяжу. Менавіта на такі падыход з нашага боку разлічвае і міжнародная супольнасць, паўнапраўным чальцом якога стала Расія.