У законе 1954 гады пра ўнутраны гадавы прыбытак артыкул 164 (а) дазваляе выключаць усе неабходныя выдаткі, злучаныя з забеспячэннем гандлю ці бізнэсу, з сумы прыбытку, дзейніка падатковаму абкладанню (да прыкладу, разумную заработную плату ці іншыя кампенсаванні за вызначаныя працоўныя паслугі). Натуральна, кампаніі дружна выключалі выплачаныя на бок хабару з сум падатковага абкладання, гэта значыць, па істоце, спрабавалі ўсталяваць для сябе палёгкавы падатковы рэжым. У пазбяганне парушэння: 1) патрабуецца даказаць, што плацяжы замежным кансультантам. У законе пра практыка карупцыі за мяжой (Foreign Corrupt Practices Act), падпісаным 20 снежня 1977 г. Дж. Картарам, гаворыцца, што ўсе фірмы, кантраляваныя Камісіяй па каштоўных паперах і біржы (SEC), і іншыя амерыканскія 'нацыянальныя канцэрны' не маюць правы 'з карупцыйнай мэтай' прапанаваць, даваць ці дазваляць выплату якой-небудзь каштоўнасці якому-небудзь 'замежнаму афіцыйнаму твару' ці замежнай палітычнай партыі з мэтай уздзейнічаць на афіцыйны акт ці рашэнне дзеля атрымання канкурэнтнай перавагі. Закон абавязвае згаданыя амерыканскія кампаніі:

1) весці і захоўваць бухгалтарскія кнігі, справаздачы і рахункі, якія з разумнай дэталізацыяй, сапраўды і праўдзіва адлюстроўваюць трансакцыі (угоды) і месцаванне актываў;

2) распрацаваць і падтрымліваць сістэму ўнутранага ўліку, дастатковага для забеспячэння разумных гарантый, што трансакцыі належным чынам выкананы і запісаны.

Акрамя гэтага, былі паведамленні пра дадатковыя меры супраць сумніўных замежных плацяжоў (questinable foreign payments), у тым ліку па законе пра падатковую рэформу 1976 гады сумы, выплачаныя замежным афіцыйным тварам амерыканскімі карпарацыямі за мяжой, перасталі выключацца з сум, дзейнікаў падаткаабкладанню. Тады ж закон пра дапамогу ў мэтах міжнароднай бяспекі і па кантролі за экспартам зброі паставіў пад кантроль выплату ўзнагарод агентам у сувязі з замежнымі ваеннымі продажамі, а таксама абавязаў адчытвацца пра плацяжы, зробленых у мэтах забеспячэння продажаў прадметаў узбраення за мяжой.