Практыкі карупцыі дакранаюцца і некаторыя іншыя законы ЗША. Закон пра каштоўныя паперы 1934 гады ў разд. 13(a) і 14 (а) з даданнямі 1970 гады (пра твары, якія дзейнічаюць па даверанасці) забараняе якія-небудзь выплаты ў сакрэтным парадку. Прама пра хабары тут нічога не гаворыцца, але ўсякае бескантрольнае распараджэнне фондамі карпарацыі лічыцца сур'ёзным парушэннем. Патрабуецца расчыненне такой інфармацыі акцыянерам, бо гаворка ідзе ў канчатковым рахунку пра іх дывідэнды. З-за нежаданні распавядаць пра подкупы як 'звычайным' метадзе вядзення спраў фірмы ўтойвалі інфармацыю пра хабары, у тым ліку і ад аўдытарскай праверкі. Адпаведна, напрыклад, акруговаму суду федэральнай акругі Калумбія прыйшлося прыняць у свой час да разгляду скаргі Камісіі па каштоўных паперах і біржы пра парушэнні, дапушчаных побач амерыканскіх кампаній (у тым ліку 'Галф ойл', 'Эшлэнд ойл', 'Америкен шипбилдинг К0').

У законе 1954 гады пра ўнутраны гадавы прыбытак артыкул 164 (а) дазваляе выключаць усе неабходныя выдаткі, злучаныя з забеспячэннем гандлю ці бізнэсу, з сумы прыбытку, дзейніка падатковаму абкладанню (да прыкладу, разумную заработную плату ці іншыя кампенсаванні за вызначаныя працоўныя паслугі). Натуральна, кампаніі дружна выключалі выплачаныя на бок хабару з сум падатковага абкладання, гэта значыць, па істоце, спрабавалі ўсталяваць для сябе палёгкавы падатковы рэжым. У пазбяганне парушэння: 1) патрабуецца даказаць, што плацяжы замежным кансультантам і дараднікам з'яўляюцца платай, а не 'падарункам'; 2) неабходна абгрунтаваць, што плата можа быць аднесена да 'разумнай' (па памеры, натуральна). Вядомы выпадак, калі суд, напрыклад, не прызнаў 'разумнай' плату, дасягнулую 50% чыстага прыбытку фірмы. Менавіта ў гэтым законе (п. 'з' (1) усё той жа ст. 164) ёсць згадванне о 'незаконнаму хабару' і 'зваротнаму хабару' (kickback), якія лічацца 'незаконнымі па законах ЗША, калі такія законы дастасоўныя да такіх плацяжоў ці да такіх афіцыйных твараў ці службоўцам'. Закон вызначае, каго адносяць і каго не адносяць да ліку афіцыйных твараў і службоўцаў. Паводле гэтых растлумачэнняў, 'незалежны падрадчык', да прыкладу, не ўключаецца 'звычайна' у лік твараў, дача хабару якім лічыцца незаконнай.